De oorsprong van deschapendoes

Onder de bezielende leiding van de kynoloog P.M.C. Toepoel werd in de oorlogsjaren een begin gemaakt met het terugfokken van de Nederlandse Schapendoes. Hiervoor gebruikte men  kleine, langharige herdershondjes, bekend onder de namen herdersdoes, siephond en olde grise. Deze werden vooral door de boeren in Drenthe gebruikt voor het hoeden en drijven van hun schapen. Deze honden waren harde werkers en beslist geen veelvraten, wat de boeren met een karig inkomen op prijs stelden. De honden vielen op door hun onvermoeibaar werken en de soepele en lenige manier waarop zij de hindernissen in de heide namen.

Het ras

De schapendoes behoort tot de rasgroep herdershonden/veedrijvers en werd
en wordt soms nog steeds gebruikt voor het hoeden van de schaapskudde.

De schofthoogte van de schapendoes is voor teven 40-47cm en voor reuen 43-50cm,
hoogte gemeten van de top van de schouderbladen loodrecht omlaag

De schapendoes heeft over het algemeen een groot uithoudingsvermogen en is lichamelijk gebouwd 
voor het werken in de natuur. Zijn flexibiliteit en veerkrachtigheid maakt dit ras tot de ideale hoed hond. 

De schapendoes is een vrolijke, actieve, gezellige en leergierige familiehond, die
goed kan omgaan met kinderen en andere dieren maar ook echt wel een uitdaging nodig heeft.

De schapendoes onderneemt graag van alles en nog wat met z'n baasje, zoals wandelen, sporten,
behendigheid, gehoorzaamheidcursussen enz. Ook wil hij wel graag thuis blijven om met z'n baasje
gezellig op de bank tv te kijken.

Wanneer men het een schapendoes aanleert, dan kan hij ook prima enkele uurtjes alleen thuis
blijven, uitzonderingen daar gelaten.

De schapendoes heeft veel beweging nodig, zeker één uur per dag wandelen, rennen, en of spelen,
Dit bewegen houdt hem fit, voorkomt nervositeit en zorgt voor een blije huishond.

De vacht van de schapendoes bepaalt z'n verschijningsbeeld en kan plaatselijk wel 10 cm lang worden.
Een pupy moet men wekelijks borstelen, zo leert hij of zij zich om dit toe te laten.
Dit borstelen is tevens een goede massage voor de huid. Naarmate de schapendoes ouder wordt kan
men volstaan met ééns per 2 á 3 weken, wel klitten blijven verwijderen. Een regelmatig bezoek aan de 
Trimsalon is zeker niet uit den boze (minimaal 1x per 3 a 4 maanden)

Houdt rekening met het feit dat wanneer je met je schapendoes gaat wandelen in het bos, op het strand
of waar dan ook, hij deze plek mee naar huis zal nemen in zijn vacht, zeker wanneer deze nat is.

Gezondheid 

Ze zeggen dat de schapendoes een redelijk gezond ras is. Echter merken wij doorheen de jaren dat wij
Fokken dat er toch weldegelijk erfelijke ziektes en afwijkingen binnen ons ras zijn, zoals dit bij ieder ras is.

Zo komt er bijvoorbeeld nierfalen voor bij de schapendoes, maar ook een enkel geval van epilepsie. 

Over het algemeen is er wel minder bekend over ziekte en afwijkingen binnen dit ras als je het vergelijkt
Sommige andere rassen.

De kleuren

De schapendoes komt in meerdere kleuren voor, maar de voorkeur volgens de F.C.I standaard is
blauw/grijs tot zwart. Veel voorkomende kleuren zijn:

  • zwart-grijs
    het grijs kan hierbij variëren van licht-tot donker grijs, dit zijn z.g "blauwkousen". 
  • zwart
    meestal ook een klein beetje wit/grijs op de borst of poten.
  • grijs/wit

    wit met hier en daar grijze vlakken.

  • bruin (steeds meer in opkomst)
    bij deze honden komt pigment verlies voor,dit is vooral te zien in de ogen en de neus.
  • blauw/bont
    Dit is ongeveer hetzelfde als zwart-grijs alleen is het zwart donkergrijs.
  • wit/zwart
    wit met hier en daar zwarte vlakken.
  • Black and tan
    zwart met bruin, meestal aan de kop of poten.
  • Tricolore
    driekleur, b.v wit/zwart met een beetje bruin aan de poten.

Een leuk weetje over de Nederlandse Schapendoes is dat dit ras ook wel toverbal genoemd 
word door de kenners en eigenaren van dit ras. Een schapendoes kleurt zijn hele leven door. 
Zwart wit blijft wel zwart wit en blauw/bont blijft blauw/bond maar de tinten kleuren het hele jaar.